ἄπεδος
ἄπεδος, even, level, flat
ἄπεδος, ον, (ἀ- copul., πέδον)
- level, flat, χώρη Hdt. 1.110, cf. 9.25, 102, Th. 7.78, X. Cyn. 6.9:—Subst. ἄπεδον, τό, flat surface, Hdt. 4.62.
1 llano, liso
χώρη
χῶρος
χωρίον
2 subst. τὸ ἄ. superficie plana Hdt.4.62.
ἄ·πεδος, ος, ον, uni, en parl. de pays, de terrains, Hdt. 1, 110 ; 4, 62 ; 9, 102 ; Thc. 7, 78 ; Xén. Cyn. 10, 9, etc. ; ἐν ἀπέδοις, Xén. Cyn. 6, 9, dans des endroits unis, à surface plane.
Étym. ἀ cop. πέδον.
ἄπεδος, (πέδον, α copulat.), eben, Her. 9.102 ; τὸ ἄπεδον, die Ebene, 4.62 ; Thuc. 7.78 u. Sp.; χωρία ἄπεδα Ael. H.A. 16.12.
ἄπεδος
a_copul, πέδον
- even, level, flat, Hdt., Thuc., etc.: —ἄπεδον, ου, τό, a plain, flat surface, Hdt.