ἀπεθίζω
ἀπεθίζω, to disaccustom
ἀπεθίζω,
- disaccustom, τιμωρίαις ἀ. τινά Aeschin. 1.58: c. inf., ἀ. μὴ ποιεῖν accustom or teach not to do something, ib. 152; τινός τινα Philostr. VS 1.25; τινὸς τὸ σῶμα Epicur. Fr. 458, cf. Gal. 16.141: pf. part. ἀπειθικώς Plu. Alex. 40:—Pass., ἀτειθισμένος J. BJ 5.13.4.
desacostumbrar, quitar la costumbre c. dat. y ac. de pers.
τιμωρίαις ... τινά
• c. gen. quitar la costumbre de
τοῦ Ἰωνικοῦ
• c. gen. y ac.
δεῖ ... τὸ σῶμα ἀπεθίζειν ... τῆς ... ἡδονῆς
• c. μή e inf.
ἀπεθίζων τοὺς ἀνθρώπους μὴ ἐξ ὑποψίας ... τὰς κρίσεις ποιεῖσθαι
quitando a las gentes el hábito de juzgar por sospechas
• c. inf.
ἀπειθικὼς ... ἅπτεσθαι τὰς χεῖρας
• abs. en v. pas., I.BI 5.549, en act., Gal.16.141.
ἀπ·εθίζω (part. pf. ἀπειθικώς) déshabituer : ταῖς τιμωρίαις τινά, Eschn. 5, 27, déshabituer qqn, par l’emploi de châtiments, de faire qqe ch. ; τινὰ μὴ ποιεῖν, Eschn. 21, 31, ou sans μή, Plut. Alex. 40, déshabituer qqn de faire qqe ch. ; postér. avec le gén. : τὸ σῶμα ἀπ. τινός, Porph. Abst. 1, 55, déshabituer le corps de qqe ch. ; cf. Philstr. V. soph. p. 532, 1 ; Geop. 19, 2, 9 ; pass. ἀπειθισμένος, Jos. B.J. 5, 13, 4, déshabitué.
ἀπεθίζω, abgewöhnen, entwöhnen, Aesch. 1.34 ; μὴ ποιεῖσθαι 1.152 ; ἀπειθικὼς τὰς χεῖρας ἅπτεσθαι τοῦ σώματος Plut. Alex. 40.
ἀπεθίζω
- to disaccustom, ἀπ. τινὰ μὴ ποιεῖν Aeschin.; part. perf. ἀπειθικώς, Plut.