ἄραγμα
ἄραγμα, clashing, rattling
ἄραγ-μα, ατος, τό,
- = sq., τυμπάνων ἄ. E. Cyc. 205.
- II = κάταγμα, Sor. Fract. 10.
1 acción de golpear
τυμπάνων
2 medic. fractura Sor.Fract.156.22.
•Cf.
ἄραγμα, ατος (τὸ) [ᾰρ]
1 bruit d’un corps que l’on frappe, choc bruyant (de tambours), Eur. Cycl. 202 ||
2 c. κάταγμα, Sor. Fract. p. 48, 2 Cocch.
Étym. ἀράσσω.
ἄραγμα, τό, das tönende Schlagen, τυμπάνων Eur. Cycl. 203.
ἄραγμα
ἀράσσω
= ἀραγμός
- τυμπάνων ἄρ. Eur.