ἄρταμος
ἄρταμος, a butcher, cook
ἄρτᾰμος, ὁ,
- butcher, cook, X. Cyr. 2.2.4, Epicr. 6, IG 14.643; βοός Orac. ap. Phleg. 10.39.
- 2 metaph., murderer, S. Fr. 1025, Lyc. 236, 797. (For ἀρτι-ταμος, = ὁ εἰς ἄρτια τέμνων, acc. to Eust. 577.45.)
1 matarife y cocinero X.Cyr.2.2.4, Epicr.6, IG 14.643 (Calabria, arc.),
βοός
2 fig. asesino S.Fr.1025, Lyc.236.
•Comp. de ἄρτιος y τέμνω, según Eust.577.45, de donde *ἀρτιταμος o *ἀρτιοταμος, c. hapl. Pero el vocalismo de -ταμος es raro.
ἄρταμος, ου (ὁ) [τᾰ]
1 boucher, d’où cuisinier, Xén. Cyr. 2, 2, 4 ; Epicrat. (Ath. 665f) ||
2 meurtrier, assassin, Soph. fr. 848 ; Lyc. 236, 797.
ἄρταμος, ὁ,
1) Schlächter, Koch, VLL μάγειρος παρὰ τὸ διαρτάσαι ὅ ἐστι μερίσαι, Xen. Cyr. 2.2.4 mit der v.l. μάγειρος ; κατʼ ἰχθύων Epier. Ath. XIV.655f.
2) Mörder, Soph. frg. 848 ; Lycophr. 236 u. öfter.
1) Schlächter, Koch, VLL μάγειρος παρὰ τὸ διαρτάσαι ὅ ἐστι μερίσαι, Xen. Cyr. 2.2.4 mit der v.l. μάγειρος ; κατʼ ἰχθύων Epier. Ath. XIV.655f.
2) Mörder, Soph. frg. 848 ; Lycophr. 236 u. öfter.
ἄρταμος
Deriv. uncertain.
- a butcher, cook, Xen.