ἄσφηλοι
ἄσφηλοι· ἀσθενεῖς, σφηλὸν γὰρ τὸ ἰσχυρόν, Hsch.
ἀσθενεῖς. Σφηλὸν γὰρ τὸ ἰσχυρόν
•Deriv. de la raíz *speHi̯- ‘crecer’, ‘engordar’ c. ἀ- priv., cf. ai. sphā́yate, sphirá.
ἀσθενεῖς. Σφηλὸν γὰρ τὸ ἰσχυρόν
•Deriv. de la raíz *speHi̯- ‘crecer’, ‘engordar’ c. ἀ- priv., cf. ai. sphā́yate, sphirá.