ἄσχετος
ἄσχετος, not to be held in, uncontrollable
- not to be checked, ungovernable, πένθος ἄσχετον οὐκ ἐπιεικτόν Il. 16.549; ἀάσχετον ἵκετο πένθος 24.708; μένος ἄσχετοι υἷες Ἀχαιῶν resistless in might, Od. 3.104; μητρός τοι μένος ἐστὶν ἀάσχετον οὐδʼ ἐπιεικτόν Il. 5.892; κάκον ἄ. Alc. 92; ὕβρις Epic. in Arch.Pap. 7.6: in later Prose, ἄ. δίψος Luc. Dips. 9; ἄ. ὁρμή Aret. SA 2.12; of a person, ungovernable, unmanageable, γυνή PMag.Par. 1.2071, cf. PMag.Lond. 121.593. Adv. -τως Pl. Cra. 415d: neut. ἄσχετον, -τα, as Adv., A.R. 4.1738, 1087.
- 2 not held together, Phlp. in Ph. 533.4.
- 3 unrelated, πρός τι Anon. in Prm. (Rh.Mus. 47.605), cf. Jul. Or. 5.163b, Dam. Pr. 3, al., Procl. in Cra. p.57 P., al.; ἄ. σχέσις Ps.-Alex.Aphr. in SE 152.24; unqualified, ὕλη Dexipp. in Cat. 51.21. Adv. -τως Procl. Inst. 122, in Cra. p.70 P.
I
1 incontenible, arrollador de comportamientos
μένος
γέλως
ὁρμή
ὕβρις
• de pers. irreductible, irrefrenable
κούρη
μένος ἄσχετοι υἷες Ἀχαιῶν
ταύρου ... μένος ἀσχέτου
ὄφις
• neutr. sg. o plu. como adv. inconteniblemente
ἱμερθείς
2 irresistible, insoportable de abstr.
πένθος
κάκον
μῦθος
φλόξ
ἕλκος
δίψος
πῆμα
ἠελίοιο ... αἴγλη
3 intransitable
κέλευθος
4 incomprensible
μεταδόσεις
II
1 que no forma unidad
ὁ ἀμφορεὺς καὶ ὁ οἶνος
• subst. τὸ ἄ. falta de unidad
τῆς ὕλης
2 no relacionado c. πρός y ac.
ἀσχέτου αὐτοῦ ὄντος πρὸς τὰ μετ' αὐτόν (ὁ θεός)
• absoluto, independiente
(ὀνόματα) ἀπόλυτά τε καὶ ἄσχετα
• no alcanzado c. gen.
πρὸς τὸ κρεῖττον ἐστράφθαι καὶ ἄσχετον εἶναι τοῦ χείρονος
III adv. -ως
1 inconteniblemente
τὸ ἀ. ἀεὶ ῥέον
lo que fluye siempre sin obstáculoθρηνοῦσα ... ἀ.
αὐτοὺς ἀ. ἔχοντας τοῦ δρόμου
2 sin condicionamientos
πᾶν ... τὸ τῷ εἶναι ποιοῦν ἀ. ποιεῖ
ἀ. προνοεῖν
1. onstuitbaar:
2. ondraaglijk:
• Adv. ἀσχέτως , Plat. Crat. 415d.
[ἀ-1 + σ(ε)χ-, ἔχω.]
Not to be restrained, ungovernable: μένος ἄσχετε (in . . .) Od. 2.85 = Od. 17.406, Od. 2.303. Cf. Od. 3.104, Od. 20.19.
Of grief, uncontrollable Il. 16.549.
- not to beheld in or checked, irrepressible, ungovernable, Hom.