Ἀλαβανδεύς

alabandeo o alabandíaco ét. de Alabanda, Plb.16.24.6, 30.5.15, Str.14.2.13, 26, D.C.48.26.4

• Ἀλαβανδιακὸς σολοικισμόςsolecismo de Alabanda consistente en usar μή en lugar de οὐ Philox.Gramm.l.c.