ἀκωμῳδήτως
adv. sin ridículo
οὐκ ἀ. ᾔνικται
ἀ·κωμῳδήτως, adv. sans être raillé sur la scène, Luc. V.H. 1, 2.
Étym. ἀ, κωμῳδέω.
ἀκωμῳδήτως, ohne komische Verspottung, Luc. V.H. 1.2.
adv. sin ridículo
οὐκ ἀ. ᾔνικται