ἐγγλωττογάστωρ
ἐγγλωττογάστωρ, one who lives by his tongue
ἐγγλωττογάστωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- = γλωσσογάστωρ, Ar. Av. 1695, cf. EM 309.51, etc.
que tiene el estómago en la lengua, e.e., que vive de hablar
ἐγγλωττογαστόρων γένος
ἐγ·γλωττογάστωρ, ορος (ὁ) qui vit (litt. qui nourrit son ventre) avec sa langue, Ar. Av. 1695, p. anal. avec ἐγχειρογάστωρ.
Étym. ἐν, γλ.
ἐγγλωττογάστωρ, ορος, ὁ, = γλωσσογάστωρ, Ar. Av. 1695, 1702.
ἐγγλωττογάστωρ
ἐγ-γλωττο-γάστωρ, ορος,
- one who lives by his tongue, Ar.