ἐκδύνω

I tr.

1 de pers. despojarse de, quitarse vestidos o armas μαλακὸν δ' ἔκδυνε χιτῶνα Od.1.437, τῶν ἱματίων κατὰ ἓν ἕκαστον ἐκδύνουσα Hdt.1.9, ἐξέδυ τὴν ἐσθῆτα Polyaen.1.27.1, cf. 5.44.4

• en v. med. τεύχεα δ' ἐκδύνοντο Orph.A.242.

2 de anim. mudar la piel, concha o caparazón τῶν δὲ φωλούντων ἔνιοι τὸ καλούμενον ἐκδύνουσι γῆρας Arist.HA 600^b15, de los crustáceos ἐκδύνουσι δὲ τὸ κέλυφος τοῦ ἔαρος Arist.HA 549^b26, ὅστρακον ἐκδύνουσι γεραίτερον Opp.H.1.284, cf. Arist.HA 601^a2, Artem.5.40

• de plantas ἐκδύνουσα δίπλακα σκέπην ... δρῦς Lyc.1422.

3 fig. librarse, escapar τὴν τιμωρίαν Gr.Nyss.Eun.1.47, τὰς λαβὰς τῶν ἀντιπαλαιόντων Gr.Nyss.Steph.1.89.4.

II intr.

1 desnudarse, quitarse la ropa εἰ ... γινώσκοι ἂν τὸν ἄνθρωπον ἐκδύνοντά τε καὶ ἐν τοῖσι γυμνασίοισι γυμναζόμενον Hp.Vict.1.2.3

• de las serpientes mudar, cambiar la camisa ὅταν δ' ἄρχωνται ἐκδύνειν οἱ ὄφεις Arist.HA 600^b27, cf. 601^a11.

2 c. gen. o adv. de procedencia salir, emerger de un medio ἐκδύνουσι δ' ἐκ τῆς γῆς Arist.HA 556^a3, cf. 555^b28, ἐκδύνει δὲ βυθῶν de un pez, Opp.H.4.280, ἢ ὅθεν ἐξέδυτε, πάλιν ἐκεῖ καταδῦναι σπεύδετε; Polyaen.7.45.1

• de los caracoles salir, asomarse o sacar los cuernos Epict.Gnom.26.

3 escaparse un niño de la atención de sus familiares GVI 1159.4 (Notion I d.C.), c. ἐκ y gen. δίκαιος ἐκ θήρας ἐκδύνει LXX Pr.11.8; cf. ἐκδύω.