ἐκθαρσέω
1 cobrar ánimo o valor, enardecerse
πᾶσα μὲν ἡ Ἑλλὰς ἐξεθάρρησε καὶ κατεφρόνησε τῶν βαρβάρων
αἱ φωναὶ (τῶν κοράκων) ἐκθαρσησάντων τῇ καθαρότητι τοῦ ἀέρος
al llegar el buen tiempo
2 confiar plenamente en c. dat. de cosa
τοῖς πράγμασι
τοῖς τῶν Ἑλλήνων ὅπλοις
πλῆθος ἀνδρῶν ... ἐκτεθαρρηκότων ὑπ<ὲρ> αὐτοῦ
ἐκθαρσέω-ῶ, v. ἐκθαρρέω.
ἐκθαρσέω, ion. = ἐκθαρρέω.