ἐκθεόω
ἐκθεόω, to be made divine; to consecrate
- = ἐκθειόω (A), Ael. NA 10.23, Porph. Marc. 17:—Pass., to be made or become divine, Herm. in Phdr. p.135 A., Dam. Pr. 100, Procl. Inst. 129, al.
- II of temples or places, consecrate, βωμόν App. BC 3.3.
- III drown for magical purposes (cf. ἀποθεόω), PMag.Par. 1.2456.
I
1 de pers. y anim. divinizar, hacer divino
βασιλίδα ... τῶν Πυγμαίων
ἑαυτόν
de Alejandroταῦρον
θηλείας δορκάδας
(ὁ σοφός) αὐτὸς ἑαυτὸν ... ἐκθεοῖ τῇ ... ὁμοιότητι τῷ ... μακαρίῳ
(el hombre sabio) se transforma en divino mediante la asimilación con la beatitudνόησις ... ἣ πάντας ἐκθεοῖ τοὺς δεχομένους αὐτήν
• en v. pas. ser deificado
μὴ τῶν ἐκθεουμένων ἐστὶν ὁ δημιουργός
• en lit. crist. santificar
οὐδὲ ἄλλο τι ἐκθεοῦμεν ... ὧν οἱ πολλοὶ θεοποιοῦσιν
(ἡ ἐπουράνιος πολιτεία) καθ' ἣν ἐκθεούμεθα
2 fil. de abstr. divinizar, hacer partícipe de la naturaleza divina
ἡ ἀλήθεια ἡ ἐκθεοῦσα τοὺς ... διακόσμους
τὸ γὰρ πρώτως ἐκθεοῦν τὰ ὅλα σώματα ψυχή ἐστιν
πάντων ... τῶν ἐκθεουμένων πρώτιστόν ἐστι ... τὸ ὄν
ἡ ἐκθεουμένη οὐσία
παντὸς γὰρ νοῦ κρείττων ὁ ἐκθεούμενος νοῦς
3 consagrar
τὸν τόπον
τὸν βωμόν
II en fórmulas mág. deificar a un animal por inmersión, para liberar su espíritu
λαβὼν μυγαλὸν ἐκθέωσον πηγαίῳ ὕδατι
toma un musgaño y deíficalo en agua de una fuente
2) von Tempeln u. Orten = weihen, widmen, App. B.C. 3.3.
λαβὼν μυγαλὸν ἐκθέωσον πηγαίῳ ὕδατι καὶ λαβὼν κανθάρους σεληνιακοὺς δύο ἐκθέωσον ὕδατι ποταμίῳ
toma una musaraña y deifícala en agua de manantial, toma dos escarabajos lunares y deifícalos en agua de río