ἐκθύσιμος
ἐκθύσιμος, needing atonement
ἐκ-θύσιμος [ῠ], ον,
- needing atonement, Plu. Curios. 2.518b.
digno de ser expiado
ἐκθύσιμα καὶ μιαρὰ διηγήματα
ἐκθύσιμος, ος, ον [ῠ] qui mérite expiation, Plut. M. 518c.
Étym. ἐκθύω.
ἐκθύσιμος, ον, zu sühnen, Plut. curios. 6.