ἔκθυμος
ἔκθυμος, out of one’s mind, senseless
- spirited, ardent, φίλων ὑπηρεσίαι Plu. Aem. 12, cf. App. BC 5.38 (Sup.). Adv. -μως ardently, Diog.Oen. 15; ἐρίζειν Luc. JTr. 16; vehemently, bravely, ὥρμησε Plb. 2.67.7, cf. 1.17.9 (Comp.); ἀγωνίζεσθαι D.H. 2.54, etc.
I
1 enfadado, furioso
ἔ. δὲ γενόμενος ὁ βασιλεύς
2 ardiente, apasionado
φίλων ὑπηρεσίαι
ἱκετεία
τις ἐκθυμότατα συνηγορῶν
3 valeroso, brioso
τειχομαχία
(Μυσοί)
• compar. y sup. neutr. como adv.
ὥρμησαν ἐκθυμότερον τοῦ δέοντος
ἐκθυμότατα τιμωρεῖσθαι
II adv. -ως
1 ardientemente, apasionadamente
ἐρίζειν
ἀγωνίζεσθαι
πρὸς φιλο[σοφίαν] ἐ. ἔ[πειθον
• c. ἔχειν tener una actitud apasionada
πρὸς τὰς ἐριστικὰς φιλονεικίας ἐ. ἔχοντες
• emocionadamente, de corazón
ἀσπάζομαι ἐ. τὴν ὑμετέραν πατρικὴν διάθεσιν
Στ]ρατ[ον]είκην ... ἐ. κλαῦσε [φί]λος γαμέτης
a Estratónica la lloró su esposo amado con todo su corazón
2 valientemente
κινδυνεύειν
τιμῶντι τὰ πάτρια
• Adv., ἐκθύμως ἀγωνίζεσθαι Dion.Hal. 2.54 ; ἐρίζειν Luc. Iup. Trag. 16 ; a.Sp.
- Iout of oneʼs mind, senseless, Lat. demens, Aesch.
- IIvery spirited, ardent, Plut.