ἐκθορυβέω
ἐκθορυβέω, disturb, disquiet
ἐκθορῠβέω,
- disturb, disquiet, Poll. 1.117:—Pass., ἐκ τῶν ῠπνων ἐκθορυβούμενοι Aret. SD 1.5.
1 conturbar, trastornar
• agitar, asustar
μὴ κατασχών, ἀλλ' ἐκθορυβήσας τὸν ἵππον
2 en v. med. sobresaltarse, trastornarse
ἐκ τῶν ὕπνων
ἐκ·θορυβέω-ῶ [ῠ] troubler par un bruit soudain, Arét. Caus. m. diut. 30.
ἐκθορυβέω, beunruhigen, aufschrecken, Sp.