ἐλεινός Save DGE Bailly 2024 Pape Abbott-Smith NT ἐλεινός v. ἐλεεινός. ἐλεινός, v. ἐλεεινός. ἐλεινός, eigtl. att. Form für ἐλεεινός, vgl. Porson praef. ad Eur. Hec. p. 8 ; bei Soph. u. oft auch bei den andern Tragg., wie bei den Com., schon H.h. Cer. 285, u. sonst häufig, wenigstens als v.l. ἐλεινός, v.s. ἐλεεινός.