ἐλεητικός
ἐλεητικός, merciful, compassionate
ἐλε-ητικός, ή, όν,
- merciful, compassionate, Arist. Rh. 1389b8.
1 clemente, compasivo
οἱ γέροντες
ἀκολουθεῖ δὲ τῇ ἐλευθεριότητι ... τὸ εἶναι ἐλεητικόν
sigue a la liberalidad el ser compasivo
• neutr. subst. τὸ ἐ. la compasión Crates Theb.Ep.36, Ptol.Tetr.3.14.8, Heph.Astr.2.15.6.
2 adv. -ῶς compasivamente, misericordiosamente
τοῦτο ἐ. ποιεῖς
ἐλεητικός, ή, όν [ῐ] c. ἐλεήμων, Arstt. Rhet. 2, 12, 15.
Étym. ἐλεέω.
ἐλεητικός, mitleidig, zum Mitleid geneigt ; Arist. virt. et vit. 4 u. öfter.