ἐλπιδοδώτης
ἐλπιδοδώτης, giver of hope
ἐλπῐδο-δώτης, ου, ὁ,
- giver of hope, AP 9.525.6, cj. in Timo 65.
que da esperanza, que alienta c. gen.
πολλῶν ληκεδόνων λυμάντορες ἐλπιδοδῶται
corruptores que alientan a muchos alborotadores
ἐλπιδο·δώτης, ου [ῐ] adj. m. qui donne de l’espoir, Anth. 9, 525, 6.
Étym. ἐλπίς, δίδωμι.
ἐλπιδοδώτης, ὁ, Hoffnungsverleiher, Apollo, Anth. IX.525.
ἐλπιδοδώτης
ἐλπῐδο-δώτης, ου,
- giver of hope, Anth.