ἔλπομαι

ἔλπομαι (ἔλπομαι, -εαι, -εται; impf. ἔλπετο coni.)

• 1expect, imagine
• • a abs. νῦν δʼ ἔλπομαι μέν, ἐν θεῷ γε μὰν τέλος O. 13.104
  • b c. aor. inf. ἔλπομαι μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθʼ ὡσείτʼ ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω P. 1.44 ἔλπετο δʼ (sc. αὐτὸν) οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξασθαι πόνον (Schr.: ἤλπετο codd.) P. 4.243 τὰ δʼ αὐτὸς ἀντιτύχῃ, / ἔλπεταί τις ἕκαστος ἐξοχώτατα φάσθαι N. 4.92 ἔλπομαι μέγα εἰπὼν σκοποῦ ἄντα τυχεῖν N. 6.26 ἐγὼ δὲ πλέονʼ ἔλπομαι λόγον Ὀδυσσέος ἢ πάθαν διὰ τὸν ἁδυεπῆ γενέσθʼ Ὅμηρον N. 7.21
  • c c. fut. inf. ἔλπομαι δʼ τὸν Ἱπποκλέαν ἔτι καὶ μᾶλλον σὺν ἀοιδαῖς ἕκατι στεφάνων θαητὸν ἐν ἅλιξι θησέμεν P. 10.55
  • d c. pres. inf. εἰ δὲ θεὸν ἀνήρ τις ἔλπεται <τι> λαθέμεν ἔρδων (λελαθέμεν Mommsen: <τι> Mu surus: <κε> Turyn) O. 1.64 τί ἔλπεαι σοφίαν ἔμμεν; (Bergk: εἶναι Stobaeus, om. Clem. Alex.: what do you imagine sophia to be) fr. 61.
  • e c. inf. pres.? & κε. ἔτι γλυκυτέραν κεν ἔλπομαι κλείζειν (κλείξειν Π, v. l. in codd.: sc. ὁδὸν λόγων) O. 1.109, cf. Turyn at O. 1.64