ἐνίπτω
ἐνίπτω, to reprove, upbraid (Pindar and later, announce)
- Ep. Verb (once in A. (v. infr.)), reprove, upbraid, freq. with words added to strengthen the sense, χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ Il. 2.245; χαλεποῖσιν ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε 3.438; ἐνένιπεν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν Od. 18.326; τὸν δʼ αἰσχρῶς ἐνένιπε ib. 321, Il. 23.473; or simply πόσιν δʼ ἠνίπαπε μύθῳ 3.427; κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ reproved his soul with words, Od. 20.17: without a modal word, εἴ τίς με καὶ ἄλλος ἐνίπτοι were another to attack me, Il. 24.768; τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἐνένιπεν 15.552, cf. 546; καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε A. Ag. 590: without acc., Od. 18.78, cf. 24.161.
- II after Hom., = ἐνέπω, tell, announce, ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας Pi. P. 4.201, cf. Nonn. D. 27.59. Cf. ἐνίσσω.
I
1 c. ac. de pers. amonestar, reprender, increpar
a) por parte de quien tiene autoridad para hacerlo
πρῶτον δ' Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν
amonestó primero al Hicetaónidaτόν ῥ' Ἕκτωρ ἐνένιπεν
πόσιν δ' ἠνίπαπε μύθῳ
amonestó a su marido con palabrasεἴ τίς με καὶ ἄλλος ... ἐνίπτοι
αἰ δέ τις βροτῶν μ' ἐνίπτει
πυρὸς ληίστορ' ἔνιπτον
reprendieron al ladrón del fuego
b) próximo a la injuria
καί μιν ... χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ
lo amonestó con duras palabrasτὸν δ' αἰσχρῶς ἐνένιπεν
ἥ ῥ' Ὀδυσῆ' ἐνένιπεν ὀνειδείοις ἐπέεσσι
ésta increpó a Odiseo con palabras injuriosasτίς μ' ἐνίπτων εἶπε
μιν τοίοισιν ἐνίπαπε κερτομίοισι
lo reprendió con tales burlasμή με ... ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε
no me amonestes el ánimo con injuriasκραδίην ἠνίπαπε μύθῳ
2 abs. proferir injurias
Ἀντίνοος δ' ἐνένιπεν
Ἥρης ἠνίπαπε βουλαῖς
profirió injurias por voluntad de Hera
II manifestar, anunciar, decir
τίς ἐστι βροτῶν ... ὅς τις ἔτ' ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει;
¿qué mortal hay que vaya a manifestar a los dioses su idea y su designio?ὁ δέ τοι νημερτὲς ἐνίψει
éste te dirá la verdadἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας
anunciando dulces esperanzasμὴ κεφαλὴν Κρονίωνος ἢ ἄρσενα μηρὸν ἐνίψῃς
no evoques la cabeza ni el muslo varonil de Zeus
•Quizá deriv. de ἐνίψω, fut. de ἐνίσσω, de *eni-sku̯-so.
hart anreden, schelten, tadeln, τινά, Il. 24.768 ; gew. mit näherer Bestimmung, μή με, γύναι, χαλεποῖσιν ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε 3.438 ; καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ 2.245 ; einfach μύθῳ ἐνίπτειν τινά, Einen mit Worten anfahren, mit der Rede kränken, 3.427, Od. 20.303 ; milder, κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ, er ermahnte mit ernstem Zureden sein Herz, 20.17 ; αἰσχρῶς ἐν. τινά, Einen schmählich anlassen, 18.321 ; ohne den acc. Il. 16.198, worüber Buttmann a.a.O. p. 285 zu vgl. – Von andren Dichtern Aesch. Suppl. 598, καί τίς μʼ ἐνίπτων εἶπε, Nic. Th. 347, wo es der Schol. λοιδορέω erkl., wie Nonn. 42.223 u. öfter ; Ἥρης ἠνίπαπε βουλάς Ap.Rh. 3.931. – Bei Pind. P. 4.201, κάρυξε δʼ αὐτοῖς ἐμβαλεῖν κώπαισι τερασκόπος, ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας, ist es = ἐνέπω, Hoffnungen verkündigend, wie Nonn. D. 27.59. – Vgl. noch ἐνίσσω.
3 sing. aor. ἠνίπαπε Il. 2.245, Il. 3.427, Il. 5.650, Il. 17.141: Od. 20.17, 303.
3 sing. redup. aor. ἐνένιπε Il. 15.546, 552, Il. 16.626, Il. 23.473: Od. 16.417, Od. 18.78, 321, 326, Od. 19.65, 90, Od. 21.84, 167, 287, Od. 22.212, Od. 23.96.
- 1
To rebuke, reprove, upbraid, reproach, scold: πόσιν Il. 3.427. Cf. Il. 2.245, Il. 3.438, Il. 15.546, 552, Il. 16.626, Il. 17.141, Il. 23.473: Od. 16.417, Od. 18.78, Od. 19.90, Od. 20.17, 303, Od. 21.84 = 167 = 287, Od. 22.212, Od. 23.96.
- 2
To abuse, revile: Il. 5.650, Il. 24.768: Od. 18.321, 326, Od. 19.65.
- 1
- 1announce, utter ἁδείας ἐνίπτων ἐλπίδας P. 4.201
- to reprove, upbraid, Lat. objurgo, Hom.