ἐνιπλήσσω
ἐνι-πλήσσω, Ep. for ἐμπλήσσω.
ἐνιπλήσσω, v. ἐμπλήσσω.
ἐνιπλήσσω, u. ähnl., p. = ἐμπλήσσω.
†ἐνιπλήσσω
[ἐνι-, ἐν- 3. To stumble upon.]
1 pl. aor. subj. ἐνιπλήξωμεν Il. 12.72.
3 pl. -ωσι Od. 22.469.
Nom. pl. masc. pple. ἐνιπλήξαντες Il. 15.344.
To fall into, get into, get caught or entangled in.
With dat.: τάφρῳ Il. 12.72, Il. 15.344: ἕρκει Od. 22.469.
ἐνιπλήσσω , aor. subj. ἐνιπλήξω: intrans., dash into, rush into; τάφρῳ, ἕρκει, Il. 12.72, Od. 22.469.