ἐναπόκειμαι
ἐναπόκειμαι, to be stored up in
- to be stored up in, τόποις Plu. Aem. 14, CPHerm. 6.14 (iii A. D.): metaph., ψυχῇ, μνήμῃ, Ph. 1.293, Porph. Plot. 1, cf. Plot. 3.6.2.
1 estar depositado, guardado en c. dat. o compl. de lugar
τόποις
θερμότης ἐν τῷ βάθει
ἔνδον τῶν ὀστέων ... ὁ μυελός ἐναπόκειται
ἐν τοῖς ταμείοις
• abs.
μηχανῶνται πλέγμα ... εἰς τὸ μετ' εὐρυχωρίας ἐναποκεῖσθαι τὸ βρέφος
construyen una cesta para que el niño esté depositado (en ella) con holguraκειμηλίων μὲν ἄλλων τῶν ἐναποκειμένων οὐδενὸς θιγόντες
2 fig. estar depositado, contenido en
a) la mente, c. dat.
τὰ ἐναποκείμενα ... τῇ ψυχῇ βουλεύματα
μῆνις δὲ ὀργὴ ... ἐναποκειμένη
περὶ τὰς νοήσεις, ἃς ἐναποκειμένας μὲν «ἐννοίας» καλοῦσι κινουμένας δὲ «διανοήσεις»
sobre las cogniciones, que llaman «nociones» cuando están almacenadas en reposo y «conceptos» cuando son dinámicas según los estoicosαἱ πρόδρομοι τοῦ θεοῦ φωναὶ ... αἰνίσσονταί μοι τὴν ἐναποκειμένην σωτηρίαν
las voces precursoras de Dios me insinúan la salvación que está contenida en ellas
b) en escritos, c. dat.
θεοῦ ... γραφὴ ἐναποκειμένη τῇ πλακί
la Escritura de Dios contenida en las tablas de la Leyπολλοὶ λόγοι περὶ τιμωρίας τοῖς Εὐαγγελίοις ἐναπόκεινται
τινα τῶν ἐναποκειμένων ἐφώτισα
• ser inherente a c. dat.
ἡ ἐναποκειμένη τοῖς ἀνθρώποις αἰδώς
- Pass. to be stored up in, c. dat., Plut.