ἐνδυτήριος
ἐνδῠτ-ήριος, α, ον,
- = foreg. [ἐνδυτήρ], χιτὼν ἄπειρος ἐ. κακῶν S. Fr. 526.
que viste, que envuelve
πέπλοι
• subst. τὸ ἐ. envoltura, túnica
χιτών σ' ἄπειρος, ἐ. κακῶν
ἐνδυτήριος, ος, ον [ῠ] c. le préc. Soph. fr. 473.
ἐνδυτήριος, zum Anziehen, Soph. frg. 473.