ἔνδω
ἔνδω,
- = ἔνδον, GDI 1767 (Delph.), Michel 995D 31 (ibid.).
adv. de lugar dentro
τοιάδε κἠμ Φανατεῖ γέγραπται ἐν τᾷ πέτρᾳ ἔ.
ἔ. μένουσα[ι
adv. de lugar dentro
τοιάδε κἠμ Φανατεῖ γέγραπται ἐν τᾷ πέτρᾳ ἔ.
ἔ. μένουσα[ι