ἐνεχυρασμός
ἐνεχῠρ-ασμός, ὁ,
- = ἐνεχυρασία, LXX Ez. 18.7, Plu. Cor. 5 (pl.).
1 toma de garantías, embargo cautelar de bienes PEnteux.87ue.3 (III a.C.),
ὠνὴ ἐξ ἐνεχυρασμοῦ
πάντων ἀφῃροῦντο ... ἐνεχυρασμοῖς καὶ πράσεσι
2 prenda, bien entregado como garantía
ἐνεχυρασμὸν ἐνεχυράζειν
ἐνεχυρασμός, οῦ (ὁ) [ῠ] c. ἐνεχυρασία, Plut. Cor. 5 ; Spt. Ezech. 18, 7.
ἐνεχυρασμός, ὁ, = ἐνεχυρασία, Plut. Coriol. 5.
ἐνεχυρασμός
ἐνεχῠρασμός, ὁ,
= ἐνεχυρασία, Plut.
from ἐνέχῠρον