ἐντεύκτης

1 suplicante, solicitante c. or. complet. ἐσμὲν ἐντεῦκται μὴ γενέσθαι σε αὐτοκατάκριτον rogamos que no te condenes a ti mismo Pamph.Abyd.Ep.Petr.11.

2 lat. interpellator, Gloss.2.300.