ἐξασθενέω
ἐξασθενέω, to be utterly weak
- to be utterly weak, Hp. Morb. 4.43, Arist. MM 1203b11; of plants, to be exhausted, Thphr. CP 5.9.11: metaph., τοῖς λογισμοῖς Agatharch. Fr.Hist. 20 (a) J., cf. D.S. 20.78; to be in financial straits, PTeb. 50.33 (ii B. C.), etc.: c. inf., to be too weak to . ., ὁσάκις ἂν ὁ λόγος -ήσῃ ἐναργῶς παραστῆσαι Ael. Tact. 1.5.
I intr.
1 debilitarse, perder vigor de pers.
οὐκ ἐξασθενέομεν τελείως ὑπὸ κενώματος
no nos debilitamos completamente por la evacuaciónτὰ ἐξησθενηκότα (δένδρα) διὰ τὴν ἔνδειαν
τὸ δὲ ὕδωρ πανταχοῦ μεμερισμένον οὐκ ἐξασθενεῖ ἀλλὰ καὶ πλεῖται καὶ πίνεται καὶ γεωργεῖται
τὸ πῦρ ... ἐν τοῖς αὐχμοῖς ἐξασθενεῖ
• fig. debilitarse, flaquear
δία τῆς ἁμαρτίας
2 c. inf. ser incapaz de
ἐξασθενεῖ δὲ ἡ ἐπὶ μέρους (φύσις) ἀναγκαίως ἄγειν πρὸς ἀιδιότητα
ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία ... ἐξασθενεῖ πράττειν τὰς κυριακὰς ἐντολάς
3 fig. debilitarse, flaquear
καταμαλακίζεται καὶ ἐξασθενεῖ
del hombre entregado al placerἐξησθένησαν ἐπ' αὐτοὺς αἱ γλῶσσαι αὐτῶν
τὰ τῆς πατρίδος οὕτως ἐξησθένηκεν
εἰ δὲ ἐξασθενεῖς πρὸς τὴν τοῦ πατρὸς καὶ δημιουργοῦ θέαν
• ret.,
Θουκυδίδην ... κατὰ τὴν δύναμιν ἐξασθενοῦντα
• astrol.
ἐὰν δὲ καὶ ἐπίκεντροι τύχωσιν ... ἐξασθενήσουσιν ἐν τῷ ἀγαθόν τι παρασχεῖν
de los astros
4 depauperarse, empobrecerse, entrar en decadencia o situación de agotamiento por la pérdida de recursos humanos y materiales
ἐξησθενηκότας ἡμᾶς καὶ ἐν κοινοῖς καὶ ἐν τοῖς ἰδίοις διά τε τοὺς συνεχεῖς πολέμους
κῶμαι ... σφόδρα ἐξησθένησαν ἐνοχλούμεναι ὑπὸ τῶν κατ' ἔτος λειτουργιῶν
II tr. debilitar
τοῦ γήρως ἐξασθενοῦντος αὐτόν
ἐξησθενημέναι ψυχαὶ ... ὑπὸ τῶν πραγμάτων