ἐξάρχω
ἐξάρχω, to begin with, make a beginning of
- begin, take the lead in, initiate, c. gen., Θέτις δʼ ἐξῆρχε γόοιο Il. 18.51; μολπῆς ἐξάρχοντες Od. 4.19, Il. 18.606; ἐξῆρχον ἀοιδῆς Μοῦσαι Hes. Sc. 205; ἐξάρχετε φωνᾷ (sc. τῆς μολπῆς) Pi. N. 2.25; πτολέμω Corinn. 26; ἐ. πετροβολίας X. An. 6.6.15; παιᾶνος Plu. Lyc. 22; δόγματος Id. Galb. 8, etc.:—Med., κακῆς ἐξάρχετο βουλῆς Od. 12.339.
- 2 c. acc., βουλὰς ἐξάρχων ἀγαθάς Il. 2.273; χορούς h.Hom. 27.18; ἐ. παιήονα Archil. 76; ᾠδάν Theoc. 8.62; παιᾶνα X. Cyr. 3.3.58 (so in Med., 4.1.6):—Med., ἐξάρχου κανᾶ (cf. ἐνάρχομαι) E. IA 435: c. dupl. acc., εἰ δέ μʼ ῷδʼ ἀεὶ λόγους (v.l. λόγοις) ἐξῆρχες S. El. 557; μολπὰν . . οἵαν ἐξῆρχον θεούς E. Tr. 152 (lyr.).
- 3 teach, οἱ λόγων ἁπτόμενοι ἀσεβῶν ἄλλοις τε ἐξάρχοντες Pl. Lg. 891d; ἐ. ὅρκον dictate . ., E. IT 743: also, = διδάσκω III, οἱ -οντες τὸν διθύραμβον Arist. Po. 1449a11.
- 4 hold office, Polem. Cyn. 18; rule, c. gen., Eustr. in EN 2.32.
- 5 c. part., ἐξάρχεσθαι ἀεθλεύων A.R. 1.362.
I
1 dar comienzo a, iniciar el canto, entonar como solista, c. gen. del tipo de canto:
Θέτις δ' ἐξῆρχε γόοιο
Tetis entonaba el lamentoμολπῆς ἐξάρχοντες
ἐξῆρχον ἀοιδῆς Μοῦσαι Πιερίδες
ἐμβατηρίου παιᾶνος
• c. ac.
πρὸς αὐλὸν Λέσβιον παιήονα
Διωνύσοι' ... καλὸν ἐξάρξαι μέλος
ᾠδάν
ἔξαρχε δὴ προθύμως διπλῆν
comienza con todo el ánimo el doble pasoἡ μὲν ἀπὸ τῶν ἐξαρχόντων τὸν διθύραμβον, ἡ δὲ ἀπὸ τῶν τὰ φαλλικά
la primera de los solistas del ditirambo, la segunda de los de los himnos fálicosτὸν ἐπινίκιον ὕμνον
ὀρχηστὴς Ἄρης στρόμβῳ τὸν αἱματηρὸν ἐξάρχων νόμον
• c. doble ac. entonar en honor de
†μολπὰν† ... οἵαν ἐξῆρχον ... θεούς
• abs. entonar un canto
ἁδυμελεῖ δ' ἐξάρχετε φωνᾷ
entonad con voz muy melodiosaὅπῃ ἂν ἐκεῖνος ἐξάρχῃ
en la manera que aquel entoneἐξάρχετε τῷ θεῷ μου ἐν τυμπάνοις
αὐτῷ
2 dar comienzo, iniciar c. gen. de otras acciones
πτολέμω
πετροβολίας ἢ ἄλλου βιαίου
ἡ ἐξάρχουσα αἰτία ... τῆς ἐν τῷ κόσμῳ διάταξεως
la causa primera de la ordenación del cosmosὅρκον
εἰ δέ μ' ὧδ' ἀεὶ λόγους ἐξῆρχες
si siempre comenzaras a hablarme asíἀλλ' εἷα τἀπὶ τοισίδ' ἐξάρχου κανᾶ
pero, ea, prepara los cestillos para esta ceremonia, e.e., inicia el ritualεἴ κε ... ἐξάρχωμαι ἀεθλεύων βασιλῇ
ἐξήρξατο τύπτειν
3 proponer c. ac. o gen.
βουλάς τ' ἐξάρχων ἀγαθάς
δόγματος
Εὐρύλοχος δ' ἑτάροισι κακῆς ἐξάρχετο βουλῆς
4 iniciar, enseñar c. dat. de pers.
οἱ λόγων ἁπτόμενοι ἀσεβῶν, ἄλλοις τε ἐξάρχοντες
los que se dedican a argumentos impíos e inician a otros
II
1 estar a la cabeza, estar al mando de, presidir c. ac.
χορούς
de Ártemisστάσεως
οἰκίας
βασιλεία ... ἡ δὲ τῶν ἀνθρωπίνων ἐξάρχουσα
2 abs. desempeñar un cargo Polem.Cyn.18.
1. de leiding nemen, beginnen met, met gen.:
2. voorzeggen, ingeven:
[ἐξ-n(9).]
- 1
To take the lead in, give a lead in, begin.
With genit.: γόοιο Il. 18.51, 316 = Il. 23.17, Il. 22.430, Il. 24.747, 761, μολπῆς Il. 18.606: = Od. 4.19.
So in mid. Od. 12.339.
- 2
To take the lead in giving (counsel): βουλὰς ἐξάρχων Il. 2.273.
- 1
- 1begin (a song) ἁδυμελεῖ δʼ ἐξάρχετε φωνᾷ N. 2.25
- 1to begin with, make a beginning of, Lat. auctor esse, c. gen., ἐξῆρχε γόοιο Il., etc.:—so in Mid., ἐξήρχετο βουλῆς Od.
- 2c. acc., βουλὰς ἐξάρχων Il.;—also ἐξάρχειν or ἐξάρχεσθαι παιᾶνά τινι to begin a hymn to one, address it to him, Xen.