ἐξηγητικός
ἐξηγητικός, of or for narrative, explanatory
ἐξηγ-ητικός, ή, όν,
- of or for narrative, Diom. p.428 K.: Comp. Adv. -ώτερον Antig. Mir. 60.
- 2 explanatory, Hermog. Id. 1.6, Alex.Aphr. in Metaph. 358.13, S.E. M. 9.132, etc. Adv. -κῶς ib. 7.28.
- II ἐξηγητικά (sc. βιβλία), τά, title of work on religious rites by Anticlides, Plu. Nic. 23: -κόν, τό, work by Timosthenes, Sch. A.R. 3.847.
ἐξηγητικός, ή, όν, propre à raconter ou à expliquer, Hermog. Rhet. 225, 21 ; Sext. 420 Bkk. ; Clém. 1, 820 ; 2, 588 Migne ; τὰ ἐξηγητικά (s. e. βιβλία) Plut. Nic. 23, traités de l’interprétation des songes.
Étym. ἐξηγέομαι.
ἐξηγητικός, ή, όν, erklärend, auslegend, Schol. oft ; Plut. Nic. 23 u. sonst τὰ ἐξηγητικά, Bücher um Erklären der Wunderzeichen.
ἐξηγητικός, ή, όν
- of or for interpretation, Plut.