ἐπέλπομαι

ἐπέλπομαι, Ep. ἐπιέλπομαι, poet. Verb,

• have hopes of, hope, c. inf. fut., μὴ δὴ . . ἐμοὺς ἐπιέλπεο μύθους εἰδήσειν Il. 1.545; ἐπιελπόμενος τό γε θυμῷ, νευρὴν ἐντανύειν (fut. inf., v.l. -σειν) Od. 21.126; οὐδὲν ἐπελπομένα . . ἐκτολυπεύσειν A. Ag. 1031 (lyr.): generally, expect, Telest. 1.1.