ἐπεμβαίνω

ἐπεμ-βαίνω,

• step or tread upon, in pf., stand upon, c. gen., οὐδοῦ ἐπεμβεβαώς Il. 9.582; σῆς ἐπεμβαίνων χθονός S. OC 924; δίφρου ἐπεμβεβαώς mounted on a chariot, Hes. Sc. 324; ὄχθων ἐπεμβάς E. Ba. 1061 codd.: abs., ἐπεμβεβαώς Pi. N. 4.29: also c. dat., approach, attack, πύργοις ἐπεμβάς A. Th. 634, etc.; τῷ δήμῳ Hyp. Phil. Fr. 10; ἐ. ἀλλοτρίαις ἕδραις Gal. UP 14.14: c. acc., ῥάχιν E. Rh. 783: with a Prep., εἰς πάτραν ὅτι ποτʼ ἐπεμβάσῃ Id. IT 649 (lyr.).
• • • 2 embark on ship-board, D. 50.25.
  • II c. dat. pers., trample upon, ἐχθροῖσιν . . ἐπεμβῆναι ποδί S. El. 456: metaph., ταῖσδʼ ἐπεμβαίνειν E. Hipp. 668; κατʼ ἐμοῦ . . μᾶλλον ἐπεμβάσει S. El. 836 (lyr.); ἁμαρτήμασί τινων Plu. Adul. 2.59d.
  • • 2 τῷ καιρῷ ἐπεμβαίνων taking advantage of the opportunity, D. 21.203.

ἐπεμβαίνω, (βαίνω), noch dazu darauftreten, οὐδοῦ ἐπεμβεβαώς, nachdem er auf die Schwelle getreten war, darauf stand, Il. 9.582, wie δίφρου ἐπεμβεβαώς Hes. Sc. 195, 324 (τετραορίας), Pind. N. 4.29 ; σῆς ἐπεμβαίνων χθονός Soph. O.C. 928 ; – πύργοις ἐπεμβάς, nachdem er die Türme erstiegen hatte (feindlich), Aesch. Spt. 614, wie Qu.Sm. 7.466 ; – auch mit dem accus., λύκους ἐπεμβεβῶτας ἑδραίαν ῥάχιν Eur. Rhes. 783, vgl. Bacch. 1061 ; Νεῖλον ἐπεμβάς Theocr. 17.98. Auch εἰς πάτραν ἐπεμβάσει, wieder eintreten, Eur. I.T. 649 – Noch dazu einsteigen in die Schiffe, τοῖς ὕστερον ἐπεμβᾶσιν ἀντὶ τῶν ἀπολιπόντων Dem. 50.25 ; hineingehen, Luc. Tim. 56 ; ἄκρας ἐπεμβαινούσης τῷ πελάγει, sich ins Meer hinein erstrecken, Longin. – Darauftreten, verhöhnen, beschimpfen, mißhandeln, ποδὶ ἐπεμβῆναι ἐχθροῖσιν Soph. El. 448 ; κατʼ ἐμοῦ ἐπεμβάσει ibd. 825 ; gew. mit dem dat. der Person, Eur. Hipp. 668 ; τοῖς τετριμμένοις Polem. 2.26 ; Plut. u. a.Sp.; τῷ καιρῷ τινος, die Gelegenheit zu Jemandes Schaden benutzen, Dem. 21.203, vgl. συγγενῶν ἐπεμβῆναι ἁμαρτήμασι Plut. adul. et amic. discr. 25.

†ἐπεμβαίνω

[ἐπ-, ἐπι- 12 + ἐμ-, ἐν- 3.]

Pf. pple. ἐπεμβεβαώς.

To go on to, mount; in pf., to stand upon.

With genit.: οὐδοῦ Il. 9.582.

ἐπεμβαίνω

• 1mount οὐ τετραορίας γε πρὶν δυώδεκα πέτρῳ ἥροάς τʼ ἐπεμβεβαῶτας ἱπποδάμους ἕλεν δὶς τόσους N. 4.29

ἐπεμβαίνω : only perf. part. ἐπεμβαώς, standing upon; οὐδοῦ, Il. 9.582†. See βαίνω.

ἐπεμβαίνω fut. -εμβήσομαι aor2 -ενέβην

• • Ito step or tread upon, and in perf. to stand upon, c. gen., Il., Soph.: also c. dat., Aesch., etc.; sometimes c. acc., Eur.
  • • 2to embark on ship-board, Dem.
  • IIc. dat. pers. to trample upon, Lat. insultare, Soph., Eur.
  • • 2τῷ καιρῷ ἐπ. to take advantage of the opportunity, Dem.