ἐπίγειος
ἐπίγειος, terrestrial
- on or of the earth, terrestrial, ζῷα Pl. R. 546a; βροτοί IG 14.1571; opp. ὑπόγειος, PMag.Par. 1.3043 (iii A.D.), etc.
- 2 creeping, of plants, Thphr. HP 3.18.6, 6.2.2, al.; but land-plants, opp. water-plants, Arist. PA 681a21; living on the ground, [ὄρνιθες], τετράποδα, Id. HA 633b1, PA 657b24.
- 3 neut. pl., ἐπίγεια ground-floor, opp. πύργος διώρυφος, PPetr. 2 p.20 (iii B.C.).
- II Subst. ἐπίγειον, τό, misspelling of ἐπίγυον, v.l. in Ar. Fr. 80, 426. (Cf. ἐπίγαιος.)
a
λαβὼν ἄγγος χαλκοῦν ... βάλε ὕδωρ ... ἐὰν δὲ τοὺς ἐπιγείους (θεούς κλήζῃ), θαλάσσιον
toma un recipiente de bronce y échale agua, si vas a invocar a los dioses de la tierra, de mar
ἐπικαλοῦμαι ὑμᾶς, θεοὶ οὐράνιοι καὶ ἐπίγειοι
os invoco a vosotros, dioses celestiales y terrestres
b
Ἄνουβι, θεὲ ἐπίγε[ιε κ]αὶ ὑπόγειε καὶ οὐρ[ά]νιε
Anubis, dios terrestre, subterráneo y celestial
c
φύλαξόν με ἀπὸ παντὸς δαίμονος ἀερίου καὶ ἐπιγείου
protégeme de todo demon aéreo y terrestre
d
μέστωσόν μου [τὴν] καρδίαν ἀγαθῶν, δέσποτα, ὡς ἄγγελον ἐπ[ίγ]ειον
llena mi corazón, señor, de bienes, como a un ángel terrestre
- terrestrial, Plat.