ἐπιγαμία
ἐπιγαμία, intermarriage
ἐπιγᾰμ-ία, ἡ,
- additional marriage, Ath. 13.560c.
- 2 connexion by marriage, J. AJ 17.1.1, al.; πρός τινα Id. BJ 1.12.13.
- II right of intermarriage between states, ἐπιγαμίας . . καὶ ἐπεργασίας καὶ ἐπινομίας X. Cyr. 3.2.23; Ἀθαναίοις δόμεν ἐπιγαμίαν Decr.Byz. ap. D. 18.91, cf. GDI 5040 (Hierapytna), Wilcken Chr. 27 (ii A.D.).
- b = Lat. conubium, BGU 265.7 (ii A.D.), etc.: generally, intermarriage, mostly pl., ἐπιγαμίας ποιεῖσθαι Hdt. 2.147; ἀλλήλοις X. Cyr. 1.5.3, cf. Decr. ap. D. 18.187 (sg.); Εὐβοεῦσιν Lys. 34.3; παρʼ ἀλλήλοις X. HG 5.2.19; πρὸς ἀλλήλους Arist. Pol. 1280b16, Str. 5.3.4; ἐπιγαμίαις χρῆσθαι Arist. Pol. 1280b36.
ἐπιγαμία, ας (ἡ) [ᾰ]
1 second mariage, Ath. 560c ||
2 droit de mariage entre personnes de deux cités différentes, Xén. Cyr. 3, 2, 23 ; d’où mariage, alliance, Hdt. 2, 147 ; Xén. Cyr. 1, 5, 3 ; Hell. 5, 7, 19 ; Plat. Pol. 310b ; Lys. 920, 1 ; Arstt. Pol. 3, 9, 10, etc.
Étym. ἐπίγαμος.
1. huwelijksband:
2. recht van huwelijk (tussen twee staten).
ἐπιγαμία, ἡ,
1) die Nachheirat, zweite Heirat, Ath. XIII.560c.
2) gewöhnl. der Vertrag zweier Staaten, der den beiderseitigen Bürgern aus dem andern eine Frau zu nehmen erlaubt, connubium, ἐπιγαμίαν ποιήσασθαι Xen. Cyr. 1.5.3 ; neben ἐπεργασία 3.2.23 ; οἱ τῶν ἐπιγαμιῶν δεσμοί Plat. Polit. 310b ; τοῖς Εὐβοιεῦσι Lys. 34.5 ; πρός τινα, LXX ; ἐπιγαμίαι ἦσαν πρὸς ἀλλήλους Strab. V.231.
1) die Nachheirat, zweite Heirat, Ath. XIII.560c.
2) gewöhnl. der Vertrag zweier Staaten, der den beiderseitigen Bürgern aus dem andern eine Frau zu nehmen erlaubt, connubium, ἐπιγαμίαν ποιήσασθαι Xen. Cyr. 1.5.3 ; neben ἐπεργασία 3.2.23 ; οἱ τῶν ἐπιγαμιῶν δεσμοί Plat. Polit. 310b ; τοῖς Εὐβοιεῦσι Lys. 34.5 ; πρός τινα, LXX ; ἐπιγαμίαι ἦσαν πρὸς ἀλλήλους Strab. V.231.
ἐπιγαμία
ἐπι-γᾰμία, ἡ,
- = Lat. connubium, the right of intermarriage between states, Xen.:—generally, intermarriage, Hdt., Xen.