ἐπιδύω
ἐπιδύω, to set upon
ἐπιδύω ( ἐπι-δύνω [ῡ] Man. 6.642), aor. 2 ἐπέδυν,
- set upon or so as to interrupt an action, μὴ πρὶν ἐπʼ ἠέλιον δῦναι Il. 2.413; ὁ ἥλιος μὴ ἐ. ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν Ep.Eph. 4.26, cf. LXX De. 24.15, Ph. 2.324.
ἐπι·δύω (ao. 2 ἐπέδυν) se coucher sur (de façon à interrompre qqe ch.) en parl. du soleil, NT. Eph. 4, 26 ; cf. Spt. Deut. 24, 15 ; Phil. 2, 324.
ἐπιδύω, (δύω), intr. tempp., darüber untergehen, πρὶν ἐπʼ ἠέλιον δῦναι Il. 2.413 ; ἐπί τινι, über Etwas, ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῇ ὀργῇ Ephes. 4.26 ; Maneth. so auch praes. ἐπιδύνω.
ἐπιδύω
aor2 ἐπέδυν
- to set upon an action, so as to interrupt it, Il., NTest.