ἐπιείκελος
ἐπιείκελος, like, resembling
ἐπιείκελος, ον,
- = εἴκελος, like, τινί, the masc. freq. in Hom. (esp. in Il.), but only in phrases ἐ. ἀθανάτοισιν, θεοῖς ἐ., Il. 1.[265], 4.394, Od. 24.36, etc.; so θεοῖς ἐπιείκελα τέκνα Hes. Th. 968.
ἐπι·είκελος, ος, ον, tout à fait semblable à, dat. Il. 1, 265, etc. ; Hés. Th. 968.
Étym. ἐπί, εἴκελος.
ἐπιείκελος, = εἴκελος, ähnlich, Il. 1.265 u. öfter, wie bei Hes. Th. 968 in der Vrbdg ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν u. θεοῖς ἐπιείκελος. – Bei Opp. Cyn. 2.167 ἐπείκελος.
ἐπιείκελος
[ἐπι- 19 + εἴκελος.]
Like, resembling.
With dat.: ἀθανάτοισιν Il. 1.265, Il. 4.394, Il. 11.60. Cf. Il. 9.485, 494, Il. 22.279, Il. 23.80, Il. 24.486: Od. 15.414, Od. 21.14, 37, Od. 24.36.
ἐπιείκελος (ϝείκελος): like to; θεοῖς, άθανάτοισιν, Il. 1.265, Il. 9.485.
ἐπιείκελος
ἐπι-είκελος, ον
= εἴκελος,
- like, resembling, τινι Hom.