ἐπιδρομή
ἐπιδρομή, a sudden inroad, a raid, attack
ἐπιδρομ-ή, ἡ,
- running over, inroad, κυμάτων Arist. Mu. 400a26 (pl.); onward motion, IGRom. 4.503.34 (Pergam.).
- 2 metaph., brief notice, Phld. Rh. 2.268S.; ἐν τῇ ἐ. τῶν φιλοσόφων in his summary notice of them, D.L. 7.48; summary, προειρημένων λόγων Corn. Rh. p.389 H.; ἀποδείξεων Dam. Pr. 369; ἐπιτομὰς ἢ συνάψεις ἢ ἐπιδρομάς Gal. 9.431; ὡς ἐν ἐπιδρομῇ δεδείχθω Iamb. in Nic. p.72 P.
- II inroad, raid, attack, Th. 4.34, 56; τῷ τειχίσματι ib. 23; ἐξ ἐπιδρομῆς ἁρπαγή plundering by means of an inroad, Hdt. 1.6: hence ἐξ ἐπιδρομῆς on the spur of the moment, ἐξ ἐ. αἱρέσεις ποιεῖσθαι Pl. R. 619d; εἰπεῖν Plu. Ant. 80, cf. Men. Pk. 148; cursorily, μνήμην ποιήσασθαι φαύλως καὶ ἐξ ἐ. D.H. Pomp. 3 (so κατʼ ἐπιδρομήν Aps. Rh. p.258 H.); μηδὲν ἐξ ἐ. παθεῖν by a sudden attack, D. 21.138, cf. D.H. 2.3.
- III office of inspector, τῆς μητροπόλεως PFay. 23.2 (ii A.D.).
- IV a place to which ships run in, landing-place, Λιβύης . . ἐρήμους ἀξένους τʼ ἐπιδρομάς E. Hel. 404; πλοῦν οὔριον . . Ἰλίου τʼ ἐπιδρομάς Id. IA 1597; τὰς ἐ. τῆς θαλάσσης διαχῶσαι Phalar. Ep. 62.
- V flow of blood (to an atrophied part), Hp. Off. 24.
ἐπιδρομή, ῆς (ἡ)
1 action de courir sur ou vers, d’où mouvement (des vagues) Arstt. Mund. 4, 33 ; flux de sang, Hpc. Off. 748 ||
2 action de courir contre, d’où incursion, attaque, Hdt. 1, 6 ; Thc. 4, 23, 34, 56 ; Pol. 8, 28, 5 ; Plut. Arist. 17, Pomp. 69, Cæs. 44 ; ἐξ ἐπιδρομῆς, Plat. Leg. 619d ; Dém. 559, 26 ; Plut. Dio. 30, Oth. 9, au pied levé, d’emblée, à l’improviste ||
3 lieu pour aborder, pour atterrir, Eur. Hel. 404.
Étym. ἐπιδραμεῖν.
1. inval, aanval:
2. toegang, aanlegplaats:
3. geneesk. toestroom van bloed.
ἐπιδρομή, ἡ, der Anlauf, Angriff, τῷ τειχίσματι, auf die Befestigung, Thuc. 4.23 u. öfter ; bes. von einem plötzlichen Angriff. wie auch Her. 1.6 ἁρπαγὴ ἐξ ἐπιδρομῆς, eine Plünderung auf einem Streifzuge, der Unterwerfung des Landes entgegengesetzt ist ; so auch Pol. u. Plut. δέχεσθαι τὴν τῶν πολεμίων ἐπιδρομήν Caes. 44 ; σημαίνων ἐπιδρομήν, das Zeichen zum Angriff geben, Camill. 34 ; – ἐξ ἐπιδρομῆς, adverbial, durch Ueberfall, unerwartet, τὰς αἱρέσεις ποιεῖσθαι Plat. Rep. X.619b ; μηδὲν ἐξ ἐπ. παθεῖν Dem. 21.138 ; auch λέγειν, aus dem Stegreif, Plut. Anton. 80. – Bei Eur. Hel. 404, Λιβύης ἐρήμους ἀξένους τʼ ἐπιδρομὰς πέπλευκα, heißt es Zugänge, Gestade.
ἐπιδρομή, ἡ,
ἐπιδραμεῖν
- Ia sudden inroad, a raid, attack, Thuc.; ἐξ ἐπιδρομῆς ἁρπαγή plundering by means of an inroad, i. e. a plundering inroad, Hdt.; hence, ἐξ ἐπιδρομῆς on the sudden, off-hand, Dem.
- IIa place to which ships run in, a landing-place, Eur.