ἐπιδουπέω

ἐπιδουπέω,

• make a noise or clashing, ταῖς σαρίσαις Plu. Eum. 14; ἠχείοις Id. Crass. 23.

ἐπιδουπέω, ep. auch ἐπιγδουπέω, dabei, dazu Geräusch machen, lärmen, in tmesi, Il. 11.45, ἐπὶ δʼ ἐγδούπησαν ; – τὰς ἀσπίδας ἀνείλοντο καὶ ταῖς σαρίσσαις ἐπιδουπήσαντες ἠλάλαξαν Plut. Eum. 14 ; in der epischen Form Nonn. καναχὴν ἐπεγδούπησαν, Dion. 1.243 ; τινός, auf Etwas, 36.218.

ἐπιδουπέω fut. ήσω

• to make a noise or clashing, τινι with a thing, Plut.