ἐπίδρομος
ἐπίδρομος, that may be overrun
ἐπίδρομ-ος, ον,
- that may be overrun, τεῖχος ἐ. a wall that may be scaled, Il. 6.434 (but τεῖχος ἅρμασιν ἐ. on which chariots can run, AP 9.58 (Antip.(?))); ἐ. Ζεφύροισι overrun by the W. winds, ib. 10.13 (Satyr.), cf. Opp. H. 3.635; νηυσὶν ἐ. ἐστι θάλασσα Mosch. 2.137; τὰ ἐ. καὶ ταπεινά, of countries, Plu. Eum. 9.
- 2 metaph., intelligible, τοῖς ἀμυήτοις Them. Or. 13.162c.
- 3 fatally easy, πρᾶγμα Just. Nov. 72.6.
- II Act., running over, spreading, of sores, Nic. Th. 242.
- 2 metaph., over-hasty, rash, γνώμη, ὅρκος, Paus. 9.21.6, 33.3.
- 3 following freely or easily, A. Supp. 124 (lyr.); τὸ σὸν κατὰ χειρὸς ἐ. καὶ λεῖον Luc. Dem.Enc. 10.
- III Subst. ἐπίδρομος, ὁ, cord which runs along the upper edge of a net, X. Cyn. 6.9, Poll. 5.29, cf. Plin. HN 19.11; so διʼ ὀργάνων ἐπιδρόμων (prob.) by running ropes, Plu. Sert. 22.
- 2 a small sail at the stern, like the mizzen-sail of a yawl (or, acc. to Poll. 1.91, the mast of such a sail), Isid. Etym. 19.3.3.
1 ἐπίδρομος, ος, ον :
I pass.
1 sur lequel on peut courir ; τεῖχος ἅρμασιν ἐπ. Anth. 9, 58, mur sur lequel des chars peuvent courir ||
2 à travers lequel on peut courir, en parl. de pays, Plut. Eum. 9 ; ἐπ. ζεφύροισι, Anth. 10, 13, région parcourue par les vents ||
3 contre lequel on peut courir, d’où qui peut être escaladé (mur) Il. 6, 434 ||
II intr.
1 qui court sur, qui presse, Eschl. Suppl. 124 ||
2 qui se répand tout autour, en parl. d’un mal, Nic. Th. 242 ||
3 fig. précipité, irréfléchi (avis, serment) Paus. 9, 21, 6.
Étym. ἐπιδραμεῖν.
2 ἐπίδρομος, ου (ὁ) corde pour ouvrir ou fermer un filet, Xén. Cyn. 6, 9.
Étym. cf. le préc.
1. toegankelijk, beklimbaar:
2. lopend, bewegend:
ἐπίδρομος, angreifbar, einem Anlauf ausgesetzt, ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος Il. 6.434, die Mauer war zu erstürmen ; ἐπίδρομον ζεφύροισιν, den Zephyren ausgesetzt, Satyr. 3 (X.13), wie ἀνέμοισιν Opp. Hal. 3.635 ; Βαβυλῶνος ἐπίδρομον ἅρμασι τεῖχος, worauf Wagen fahren können, Antip.Sid. 52 (IX.58); τὰ ἐπίδρομα καὶ πεδινά Plut. Eum. 9 ; ὁδός Poll. 3.96 ; νηυσὶν ἐπίδρομός ἐστι θάλασσα Mosch. 2.137. – Angreifend, anlaufend, Aesch. Suppl. 117, wo die Lesart schwankt. – Uebertr., leichtsinnig, übereilt, ὅρκος Paus. 9.33.3 u. a.Sp. – Ὁ ἐπίδρομος ist sowohl der Strick oben am Netz, der von oben heruntergeht, Xen. Cyn. 6.9, vgl. Poll. 5.29, als das Segel am Hinterteil des Schiffes, 1.91 ; – διʼ ὀργάνων ἐπιδρόμων κατήγοντο, sie wurden an Seilen, die von oben gezogen wurden, mit Maschinen herabgelassen, Plut. Sertor. 22.
ἐπίδρομος
[ἐπι- 11 + δρομ-, δραμ-. See τρέχω.]
Capable of being taken by assault: τεῖχος Il. 6.434.
ἐπίδρομος (ἐπιδραμεῖν): to be scaled; τεῖχος, Il. 6.434†.
ἐπίδρομος, ον
ἐπιδραμεῖν
- Ithat may be overrun, τεῖχος ἐπ. a wall that may be scaled, Il.; ἐπίδρ. Ζεφύροισι overrun by the W. winds, Anth.
- IIἐπίδρομος, ὁ, a cord which runs along the upper edge of a net, Xen.