ἐπιείσομαι
ἐπιείσομαι, rush, hasten to
ἐπιείσομαι, ἐπιεισάμενος, only fut. and aor.,
- rush, hasten to or against, τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω Il. 11.367; ἀγροὺς ἐπιείσομαι ἠδὲ βοτῆρας Od. 15.504; ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ ἤλασε Il. 21.424 (v.l. ἐπερεισαμένη). (Cf. εἴσομαι II: perh. fut. and aor. of (ἐπι-)(ϝ)ίεμαι.)
ἐπιείσομαι, v. ἔπειμι 2.
ἐπιείσομαι, ep. fut. zu ἔπειμι², hinzugehen, Il. 21.424, 11.367 u. öfter.
ἐπιείσομαι
fut. mid. ἐφίημι2.
ἐπιείσομαι : see ἔπειμι 2.