ἐπίελπτος
ἐπίελπτος, to be hoped
ἐπίελπτος, ον,
- to be hoped or expected, Archil. 74.5, Opp. H. 4.311.
ἐπί·ελπτος, ος, ον, qu’on peut espérer, Archil. 69 ; Opp. H. 4, 311.
Étym. ἐπιέλπομαι.
ἐπίελπτος, (ἐπιέλπομαι) erwartet, Archil. frg. 30 ; Opp. H. 4.311