ἐπιετής
ἐπιετής, of this year
ἐπιετ-ής, ές,
- of this year, ἀγών SIG 690 (Delph., ii B.C.); χιών v.l. in Plb. 3.55.1.
ἐπι·ετής, ής, ές, de l’année, Pol. 3, 55, 1.
Étym. ἐπί, ἔτος.
ἐπιετής, ές, diesjährig, Pol. 3.55.1.