ἐπιέλπομαι
ἐπιέλπομαι, Ep. for ἐπέλπομαι (q.v.).
ἐπι·έλπομαι, épq. c. ἐπέλπομαι ||
➳ Prés. impér. 2 sg. ἐπιέλπεο, Il. 1, 545 ; part. ἐπιελπόμενος, Od. 21, 126.
ἐπιέλπομαι, nur praes., darauf hoffen, c. inf., Il. 1.544 ; ἐπιελπόμενος τόγε θυμῷ, νευρὴν ἐντανύσειν Od. 21.126 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.1225 ; davon ἐπίελπτος, erwartet, Archil. frg. 30 ; Opp. H. 4.311 ; – ἐπελπομένη hat Aesch. Ag. 1002.
ἐπιέλπομαι (ϝέλπω): have hope of, Il. 1.545, Od. 21.126.