ἐπικαταλαμβάνω

ἐπικατα-λαμβάνω,

• follow and catch up, overtake, τὰς ναῦς Th. 2.90; τινά Id. 3.111, Plb. 1.66.3, etc.; σελήνη ἥλιον ἐ. Pl. Ti. 39c: abs., μεταξὺ δὲ ἁμέρα-λαμβάνει IG 4.952.14 (Epid.):—Pass., Arist. HA 611b33.
• • • • b of fruit which forms before the last yearʼs fruit is ripe, overtakes it, Thphr. HP 2.6.10.
    • 2 fasten, bind on, κατάπλασμα ταινιδίῳ Gal. 13.357.
    • 3 Gramm. in Pass., of σημεῖα, to be understood after, S.E. M. 8.166.

ἐπικαταλαμβάνω, (λαμβάνω), nachgehen u. einholen, überraschen, ναῦς Thuc. 2.90 ; ἐπειδὰν σελήνη ἥλιον ἐπικαταλάβῃ Plat. Tim. 39c ; vgl. Ath. XIV.645a ; τῆς νυκτὸς ἐπικαταλαβούσης, da die Nacht darüber hereinbrach, DS. 18.71 ; pass., Arist. H.A. 9.6 u. Sp.

ἐπικαταλαμβάνω fut. -λήψομαι

• to catch up, overtake, τινά Thuc., Plat.