ἐπικαταβαίνω

ἐπικατα-βαίνω,

• go down to a place, ἐς Πλαταιάς Hdt. 9.25; πρὸς τὴν πόλιν Th. 6.97; πρὸς τὴν θάλασσαν Id. 7.23, 35; extend downwards, ὀδύναι ἐς τὰς χεῖρας ἐ. Hp. Prorrh. 2.40: metaph., [θεοὶ] ψυχῶν προέστησαν -βάντες Dam. Pr. 130.
• • • 2 go down after or against an enemy, Hdt. 8.38, Th. 4.11, 7.84.

ἐπικαταβαίνω, (βαίνω),
1) hinuntergehen zu, εἰς Πλαταιάς Her. 9.25 ; πρὸς τὴν πόλιν Thuc. 6.97 ; πρὸς τὴν θάλασσαν Plut. Cim. 13.
2) hernach herabgehen, Thuc. 4.11.
3) = ἐπεξέρχομαι, Tab. Heracl.

ἐπικαταβαίνω fut. -βήσομαι

• • • 1to go down to a place, Hdt., Thuc.
    • 2to go down against an enemy, Thuc.