ἐπιπυρεταίνω Save LSJ Bailly 2024 Pape ἐπιπῠρεταίνω, = foreg., Hp. Septim. 3, Aret. CA 2.2. ἐπι·πυρεταίνω [ῠ] (part. ao. ἐπιπυρετήνας) c. le préc. Hpc. 255, 37. ἐπιπυρεταίνω, hinterher das Fieber haben, Medic.