ἐπίπυρρος
ἐπίπυρρος, reddish
ἐπίπυρρος, ον,
- reddish, Arist. Phgn. 807b32, Thphr. HP 4.10.4, PLond. 3.1207.17 (i B.C.), Poll. 5.68.
ἐπί·πυρρος, ος, ον qui tire sur le roux, Arstt. Physiogn. 13, 5 ; Th. H.P. 4, 10, 4.
ἐπίπυρρος, rötlich, Arist. phys. u. Sp.