ἐπισιτίζομαι
ἐπισιτίζομαι, to furnish oneself with food
ἐπισῑτ-ίζομαι, fut. Att. -ιοῦμαι Philostr. VA 6.15, Ion. -ιεῦμαι Hdt. 9.50:—
- furnish oneself with food or provender, Id. I.c., Th. 8.101, cf. X. Vect. 4.48; ἐ. ἐκ τῆς κώμης Hdt. 7.176; ἐκεῖθεν Th. 6.94; εἶχον οὐδὲν ὅτου ἂν ἐπισιτίσαιντο D. 50.53, cf. Arist. Rh. 1411a9.
- 2 c. acc. rei, ἐ. ἄριστον provide oneself with . ., Th. 8.95; ἀργύριον ἐ. εἰς τὴν πορείαν X. An. 7.1.7; κλεψύδραν Philostr. VS 2.10.1.
- 3 metaph., ἐ. πρὸς σοφιστείαν store oneself for sophistry, Plu. Profect. 2.78f.
- II = παρασιτέω, Pherecr. 32.
ἐπι·σιτίζομαι [σῑ] :
I intr.
1 s’approvisionner de vivres ou de fourrage : ἐκ κώμης, Hdt. 7, 156, etc. dans un village ; abs. Dém. 1223, 8 ; fig. πρὸς σοφιστείαν, Plut. M. 78f, s’approvisionner d’arguments contre la sophistique ; ψήφισμα, Céphisod. (Arstt. Rhet. 3, 10) se munir d’un décret ||
2 manger comme parasite, Phérécr. (Ath. 246f) ||
II tr.
1 prendre comme provision, s’approvisionner de : ἄριστον, Thc. 8, 95 ; ἀργύριον, Xén. An. 7, 1, 7, se pourvoir d’un dîner, d’argent ||
2 fournir des provisions à, approvisionner : τὸ στράτευμα, Xén. An. 1, 5, 4, l’armée ||
➳ Fut. inf. -ιεῖσθαι, Hdt. 7, 176 ; Arr. An. 3, 30 ; part. ion. -ιεύμενοι, Hdt. 9, 50.
ἐπισιτίζομαι
fut. Attic -ιοῦμαι
Ionic -ιεῦμαι
- Mid.
- 1to furnish oneself with food or provender, Hdt., Thuc., etc.
- 2c. acc. rei, ἐπ. ἄριστον to provide oneself with breakfast, Thuc.; ἐπις. ἀργύριον Xen.
- 3c. acc. pers. to supply with provisions, Xen.