ἐπισημαντέον
ἐπισημαντέον, one must signify
ἐπι-σημαντέον,
- one must signify, Arist. Top. 160a3, Phld. Rh. 2.72 S., cf. Antig.Nicae. ap. Heph.Astr. 2.18.
ἐπισημαντέον, vb. d’ἐπισημαίνω, Arstt. Top. 8, 6, 1.