ἐπισιτισμός
ἐπισιτισμός, a furnishing oneself with provisions, foraging
ἐπισῑτ-ισμός, ὁ,
- furnishing oneself with provisions, foraging, X. HG 3.2.26, An. 1.5.9.
- 2 stock or store of provisions, ib. 7.1.9, D. 34.7, J. BJ 3.5.3, Ev. Luc. 9.12; ἔχοντες ἐπισιτις μὸν ἡμερῶν μ Philipp. ap. D. 18.157; ἐ. ἀννώνης OGI 200.15 (Axum, iv A.D.): in pl., Hdn. 6.7.1.
ἐπισιτισμός, οῦ (ὁ) [ῑτ]
1 action de s’approvisionner de vivres ou de fourrage, Xén. Hell. 3, 2, 26 ; An. 1, 5, 9 ||
2 approvisionnement de vivres ou de fourrage, Xén. An. 7, 1, 9 ; Dém. 280, 11 ; p. suite, ressources pour vivre, nourriture, Jos. B.J. 3, 5, 3.
Étym. ἐπισιτίζομαι.
ἐπισιτισμός, [σῑ], ὁ, das Herbeischaffen, Mitnehmen von Lebensmitteln, Fouragieren, Xen. Hell. 3.2.26 ; der Proviant, Vorrat im Kriege, An. 1.5.9 u. öfter ; auf dem Schiffe, Dem. 34.7 u. Sp.
ἐπισιτισμός
from ἐπισῑτίζομαι
ἐπισῑτισμός, ὁ,
- 1a furnishing oneself with provisions, foraging, Xen.
- 2a stock or store of provisions, Xen.