ἐτασμός
ἐτ-ασμός, ὁ,
- = foreg. [ἔτασις], LXX Ge. 12.17 (pl.).
ἐτασμός, οῦ (ὁ) c. le préc. Spt. Gen. 12, 17 ; Judith 8, 27 ; 1 Macc. 7, 37.
Étym. ἐτάζω.
ἐτασμός, ὁ, = ἐξέτασις, LXX. u. a.Sp.